5 zinnen en 1 woord

Vandaag was de meeste nutteloze dag van ‘t jaar tot nu toe. Heel de tijd heb ik me bezig gehouden met rare prentjes op te zoeken en op te slaan om een collectie ‘Rare prentjes’ op te starten.

Was het leuk? Ja.

Een nieuwe hobby? Ik denk het niet.

Sing me your song, I’ll sing my song

Het is weer blok dus ik sta weer paraat. Vandaag de laatste hand gelegd op de kerstcadeautjes. Het bedrag dat ik uitgeef schiet elk jaar een beetje meer de hoogt in, ai ai ai toch. Maar mensen gelukkig maken is fijn. Net als geld uitgeven. Mooie combinatie dus. Helaas kan ik geen al te goede beschrijvingen geven aangezien mijn cadeautjes nog volledig verpakt aan de open haard liggen. U leest het goed, aan de open haard.

De reden hiervoor is het lilliputter-gehalte van de kerstboom. Tot dit jaar was het in feite allemaal nog vrij te doen, maar gisteren merkte ik op dat hij onzichtbaar geworden was. Na de nodige commentaar die ik erop te uiten had, verscheen dit:

Iedereen kan wel zien dat totale plaatje niet klopt. Maar we zijn mild en aanvaarden het zonder gemor, want uiteindelijk is de kerstboom (ik zal het misschien plant noemen, plantje) groter dan die bij mij op kot. Een centimeter of twee, maar juist is juist. Mama heeft het ook wel vrij druk, er staan dingen te gebeuren in januari.

Mijn excuses trouwens voor de crappy kwaliteit van foto’s. Alhoewel mijn Nokia 6700 Classic een 5.0 mp camera heeft… Maar mijn digitale camera heeft de vloer van Café Pick gekust, dank je Maikel en Jolien. Neen ik weet wel dat het niet jullie schuld was . De nieuwe digitale camera die ik krijg ligt nu in enkele lagen papier aan de open haard. Dus ‘t zal voor morgen zijn. Of vanavond. Het hangt er eigenlijk allemaal vanaf hoe laat het wordt. De planning hier op kerstavond-dag is vooral het eten maken voor de dag erna, als de familie komt. Hiervoor mag ik 1/2 dag blok inleveren, maar ik kan nu ook wel niet zeggen dat ik het niet graag doe. Hierna is het kerstavond-diner met het gezin en dit jaar zal en shushimi en sushi op tafel liggen. Spreek het gerust eens uit, het is moeilijker dan het lijkt. Vrij Japans dus. Om dan ook in buitenlandse sferen te blijven, zal het morgen Marokkaans worden. Benieuwd wat dat zal geven! De kazen ’s avonds zijn echter wel Frans. Grotendeels…

Genoeg hierover eigenlijk, mijn shift is bijna wederom begonnen.

naar ‘t einde van oktober

We zijn er nog eens geraakt, in blogland. Ik heb er wel de trein voor moeten nemen met meerdere ondraaglijke kilo’s ballast op mijn rug, samen met de helft van de Brugse bevolking. Je kan het al raden, het was geen pretje. Gelukkig was Lisa er nog en droeg ze mijn zak die vol eten zat. (Waar is de link…) Al bij al, met dank aan bus nummer 8, die een perfecte route door Gent afgaat, zijn we thuis geraakt. Veel later dan normaal, maar ja, ik kon toch moeilijk neen zeggen tegen een ice tea in ‘t Nieuw Walnutje.

Het wordt weer een drukke week in Gent. Naast boeken halen en studeren moet ik ook nog wat gaan feesten. Ik ben benieuwd naar de BUK-avond en de dagdisco, die uiteindelijk ook zal uitmonden in een nachtdisco. ‘t Leven van een student is hard, vooral voor lever, longen en maag. En voor mijn hoofd vandaag. Maar ja, ‘t was me ook het nachtje weer. Whisky, Lisa en Lieselot zijn een dodelijke combinatie. Zo dodelijk dat we op het niveau Islim belandden.

Hmm, plotseling is het al later dan één uur geworden. Het bewijs van een slecht bioritme. Waarom is er ’s nachts niets interessants op tv? Tussen de seksdatezoekertjes is het opeens de daghoroscoop:
“Zorg ervoor dat je een paar uurtjes voor jezelf hebt. Liefde en vriendschap staan hoog in het vaandel vandaag.”
Ik ben hier weer zoveel mee. Tijd voor mezelf zal ik wel maken, met mijn vrienden ben ik altijd tevreden en van liefde moet ik momenteel niet teveel weten. Leve VTM na één uur!

Ik ga richting bedland, tot de volgende. (En Roeland, ik weet dat je m’n blog gaat lezen! Hah!)

‘t begin van oktober

Het is me weer wat.

Rillend in mijn zetel, want ik ben een beetje ziek, en stijf trouwens ook, ik ga namelijk zwemmen en lopen om me toch niet te laten kennen. Ziek zijn? Wat is dat! If men define situations as real, they become real in their consequences. Enkel jammer dat ik er niet echt op kan eten, want dan word ik zo verschrikkelijk mottig. Maar ik dwaal af. Tijd voor enkele updates.

Ik heb besloten om mijn werk in de welbekende sapjesbar verder te zetten voor een half jaar, want het betaalt goed. Het geld kan ik ook goed gebruiken aangezien ik het graag door ramen en deuren smijt. Het leek me al bij al wel safe daar, ware het niet dat alles een beetje vierkant draait. Ze hebben de sloten veranderd omdat er een oude sleutel kwijtgespeeld is. Niet dus, dat is mijn sleutel die ergens in een stoffig doosje in mijn bureau ligt.
De enigste versie van de nieuwe sleutel moest natuurlijk doorgegeven worden onder de werknemers, geen pretje. Gelukkig dat de vriendelijke mensen van AMT (bedankt voor de verschillende koffietjes trouwens!) hem steeds weer wilden bijhouden. Ze zijn vroeger en later open, dus vrij handig. Nu nog onthouden om de sleutel elke avond daar te leggen. Een moeilijke opgave me dunkt. Een geluk dat ik niet vlug kwaad of geïrriteerd word.

Mijn excuses trouwens om de periodiciteit van deze blog niet te onderhouden. Ik probeer nochtans mijn best te doen maar er gebeuren nu eenmaal niet zoveel vermeldenswaardige dingen in mijn leven. Of toch geen die ik kan inkleden in een mooi verhaaltje met een subtiele portie humor ertussen.

Wat gebeurt er dan wel?
Ik heb gekozen voor communicatiemanagement in mijn opleiding. Het lijkt me best interessant en het was ook mijn plan om later de bedrijfswereld in te trekken. Goede zet dus. Ik heb maar twee dagen les per week, zonder het werkcollege bijgerekend. Persoonlijk vind ik dat wel fijn, ik heb veel vrije tijd dus om spannende gebeurtenissen op te zoeken en hier te vermelden voor de geïnteresseerden.
Ook ben ik reeds een paar maanden mijn kookkunsten op kot aan het verbeteren door middel van kookboeken, internet, programma’s en willekeurige mengelingen. Ik ben er vrij content van. Wie weet post ik hier later enkele creaties.
Het kot is trouwens hetzelfde kot als vorig jaar. Ja, het is klein en ja, er zijn mankementen aan, maar die vind je overal. Ik had vooral geen zin om te verhuizen en om te zoeken, want de kotenjacht in Gent is een ware oorlog. En dat is nog een understatement.
Jammer van de spin die ik hier een dikke maand geleden zag en gedood heb, want sindsdien is mijn slapeloosheid met een grote positieve factor toegenomen. Nog een geluk dat ik met een zestal uur slaap per nacht kan functioneren. Maar soit.
Ik zit hier dus voorlopig nog goed, maar volgend jaar zoek ik me toch iets groters. Desnoods om te delen. Want van mamalief moet ik er de eettafel in kunnen opbergen. Ze willen thuis namelijk een nieuwe eettafel, één die beter past bij het interieur. Dus krijg ik de oude, maar moet ik wel een plaats zoeken waar ik ze kan onderbrengen. Zorgen voor later, dat komt wel in orde.

Gisteren keek ik naar ‘The Fountain’ trouwens. Prachtige film. Ik was er stil van, en ja, er zijn een paar traantjes gelaten… Het verhaal is heel emo, de beelden zijn… superieur. En dat blijkbaar zonder ook maar iets van special effects, maar enkel gebruik makend van natuurlijke processen. Respect! ‘t Was als een sprookje. Momenteel kan ik er nog niet teveel over zeggen want het zit nog te vers in mijn geheugen, maar zéker een aanrader. Hou een zakdoek bij de hand.

Mooie afsluiter, want nu ga ik naar mediarecht. Ja, dinsdag is één van de twee dagen waarop ik les heb.

Kortst

Wederom is er een tijdje gepasseerd sinds ik hier nog iets postte, van geslaagde examens tot geslaagde kweeperengelei. Ik moet zeggen, de laatste maand(en) zijn goed geweest. Laat het zo maar nog een tijdje verdergaan.

Whoei!

‘t Was me de examenperiode weer! Veel geruzie, veel stress en veel traantjes, maar we zijn er toch doorheen geraakt met 3 vakken geslaagd van de 5. Liesbeth is dus wel content, alé, toch op dat vlak.
Alhoewel het over het algemeen ook wel meevalt tegenwoordig! Enkel loop ik met een verkoudheidje en ben ik m’n werk wat beu. Maar op zo’n momenten moeten we denken aan de vette paycheck begin augustus en de eventuele last minute in september. Morgen heb ik echter (gelukkig..?!) de late, dus vanavond is het wederom feest.

Feeeeeest!

Wordle is fun

Kiezen voor goedkoop

Ik ben een budgetvriendelijke consument. Ok, ik zoek wel kwaliteit en alles moet uiteraard in orde zijn, maar ik doe volop mee aan de tweedehandsmarkt! Kapaza, zoekertjesweb, 2dehands, hebbes,… Overal ga ik op zoek. En op sommigen ben ik zelf ook ingeschreven. Ga gerust eens naar mijn kapaza winkeltje en leef je uit. Mijn dingen kunnen jou misschien nog gelukkig maken, net zoals anderen hun spullen dat met mij nog kunnen doen! I love this!

Onlangs kocht ik nog een kamerscherm om voor mijn douche te zetten, en een slaapzeteltje, vorig jaar mijn tv – die ik toch wel vrij groot vind en mooi – en zo zijn er nog talrijke spullen. Doe mee met de hype! Wees een budgetvriendelijke consument!

Goed.

Mijn examen vandaag was een twijfelgeval, maar wat wil je, ‘t was Algemene Beginselen van het Recht. Als er iets is dat ik nooit zou doen is het, juist ja, rechten. Maar ja, het is nu eenmaal een onderdeel dus we kunnen het zo goed mogelijk proberen te doen… En dat deed ik ook wel hoor, buiten het feit dat ik dit weekend niet veel uitgestoken heb. Maar ach, we zien wel, ‘t was wel… cava. Vrijdag heb ik dan weer wijsbegeerte. Ik ben er nog niet volledig aan uit wat ik moet verwachten, maar we zien wel. Enkel wel fucking bescheten dat ik maar welgeteld… 41 uur heb om dit te leren. Met slaap inbegrepen, maar ach, we zien wel hé. De gedachte aan nog 6 dagen en ‘t is gedaan, houdt me op de been. *krijgt een big smile op haar wezen*

Over het zoeken naar afleiding

Ik wil dus op reis. Met dat idee stond ik op! Ik ben wel nog maar 20 minuten wakker momenteel, maar het idee zit er nog steeds! En liefst naar een zonnig land. Ergens waar ik me echt “op reis” voel. Barcelona 2 jaar geleden was zoiets. Of Griekenland en Almeria 3 jaar geleden. Maar vorig jaar was het njet. Dus dit jaar wil ik op reis!

Ok, ok, het hangt van de centen en de herexamens af… En van allerlei andere dingen. Maar! Ik zeg het hier, ik ga proberen om op reis te gaan. En als dat niet lukt, dan ga ik gewoon buiten de vakantie! Voor mijn verjaardag ofzo, redenen genoeg vind ik zo. *droomt verder weg en denkt aan alles behalve haar examen morgen*

Er is trouwens nog 1 manier dat ik niet in het kleinste kot ter wereld beland (maar dat wel supercool is met mijn herinrichting uiteraard). Een vriendin van me gaat blijkbaar misschien uit haar studio, om een appartementje te gaan huren met haar vriend. En haar studio is groooooot, en vrij goedkoop. Ik hoop dat het lukt. Anders wacht ik wel nog een jaartje.

Ik sluit af met een leuk stukje uit Grey’s Anatomy. ‘t Is mijn nieuwe anti-examenverslaving.

Champagne, tweets & meubelen

Vandaag had ik mijn eerste examen van de tweede semester en dus liep ik rond als een kieken zonder kop. Het was verschrikkelijk! De zoveelste keer, dus stress stress stress. Ik ben niet goed met examens. Maar het verliep wel vrij goed, en dat maakte me vrij euforisch vandaag. Op dit euforische gemoed begon ik champagne te drinken, en nu ben ik, naast euforisch en een beetje moe, ook wat dronken. Maar dat houdt me niet tegen om te bloggen, want ach, waarvoor heb je anders een blog die niemand leest.

Ik heb trouwens een Twitter aangemaakt. Om mee te doen in mijn veld van communicatie en die trend eens te onderzoeken van dichtbij. Meer dan tweets verzenden en wat doelloos rondklikken zit er voor de moment niet in, maar wat de rest van de wereld kan, vooral Amerikanen heb ik de indruk – maar soit, zij zijn ook wel een groot deel van de rest van de wereld -, kan ik ook, dus we begeven ons op onbekende domeinen ter verkenning. Wie wil kan me daar vinden onder de naam Lieze111. Want Lieze was uiteraard, al taken, zoals op praktisch elke site.

Wat ik ook gedaan heb onlangs, is herinrichten. Ik ga voor het hipste kot van het jaar. Tegelijkertijd waarschijnlijk ook het kleinste, maar ik zit vrij goed waar ik zit, en dus is er grote kans dat ik daar blijf. Mijn styleplan bestaat uit verschillende dingen. Ik heb me al ontdaan van mijn slaapzetel, die veel te donker was en teveel plaats innam. Ook heb ik een kamerscherm laten bezorgen om voor mijn voyeuristiche douche te zetten, en normaal gezien komt er volgende week ook een nieuwe zetel richting mij. Dit is nog maar het begin! Ikea mag me binnekort verwachten, want ik wil de nieuwe nöje’s, een tapijt, en nog een hele reeks andere dingen die ik waarschijnlijk zonder al teveel na te denken zal meenemen. Pas op, ik ben een fan van Ikea op kot-gebied. In mijn grote prinsessenkasteel met een grote voor- en achteruin met fonteintjes, waar ik later in zal wonen, zullen wel deftigere meubelen staan. Maar voorlopig dus nog alle lof aan Ikea!